ΕΡΩΤΗΣΗ 1

Η επόμενη μέρα του νέου μνημονίου βρίσκει τη Βουλή με νέα σύνθεση, όπου δεν υπάρχει κόμμα που να έχει τη δεδηλωμένη των 151 ψήφων ενώ οι ανεξάρτητοι αριθμούν περισσότερους βουλευτές από αυτούς της ΝΔ. Πώς σχολιάζετε αυτή την νέα κοινοβουλευτική κατανομή των εδρών;

 Η νέα κοινοβουλευτική κατανομή των εδρών είναι αποτέλεσμα των μεγάλων και κρίσιμων συνειδησιακών διλημμάτων που απασχολούν επί δύο συναπτά έτη τους βουλευτές. Η χώρα μας, άλλωστε, περνάει την μεγαλύτερη κρίση μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και λογικό είναι να δημιουργούνται πολιτικά ρήγματα. Το ζήτημα είναι να μην επιτρέψουμε τα ρήγματα αυτά από μια στιγμή και μετά να φέρουν σε κίνδυνο την Δημοκρατία μας. Στη φάση αυτή αυτό που έχει σημασία είναι η στήριξη της μεταβατικής κυβέρνησης. Η μεγάλη πλειοψηφία άλλωστε του κοινοβουλίου εξέφρασε την θετική της απόκριση όσον αφορά την δανειακή σύμβαση, κάτι που επιβεβαιώνει την εντολή που έχει λάβει η κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου.

ΕΡΩΤΗΣΗ 2

Η ψήφιση του νέου μνημονίου χαρακτηρίστηκε από τον πρωθυπουργό και τους υποστηρικτές του ως η νέα βάση για αλλαγή πορείας της χώρας ενώ από πολλούς πολέμιούς του, ως σύμβαση «παράδοσης» της χώρας. Τι απαντάτε εσείς που υπερψηφίσατε στους επικριτές του μνημονίου;

Θα συμφωνήσω με τους επικριτές της δανειακής σύμβασης ότι αυτή περιέχει μέτρα τα οποία όχι μόνο σκληρά μπορούν να χαρακτηριστούν αλλά και αμφίβολης αποτελεσματικότητας ως προς τον τελικό στόχο της αποφυγής της χρεοκοπίας.

Περιέχει όμως και θεμελιώδη μέτρα που θα διευκολύνουν την χώρα μας σημαντικά να εξέλθει από τα αδιέξοδα της. Επιγραμματικά, με το δεύτερο μνημόνιο οι εταίροι μας δανείζουν συνολικά περίπου 130 δισεκατομμύρια, κουρεύουν ένα χρέος 100 δισεκατομμύρια, προκειμένου να αποφύγουμε την ασύντακτη χρεοκοπία και την εξαθλίωση. Μας δίνουν επίσης ένα περιθώριο έως το 2015, να μην δημιουργούμε πια χρέη και ελλείμματα, να σταθούμε στα πόδια μας, στις δικές μας δυνάμεις.

Το επιχείρημα ότι με το ΝΑΙ στη δανειακή σύμβαση η χώρα παραδίδεται στους εταίρους μας δεν ευσταθεί διότι με βεβαιότητα η παράδοση της χώρας θα γίνονταν «άνευ όρων» στην περίπτωση που οδηγούσαμε τη χώρα στο δρόμο της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας.

Στην περίπτωση αυτή ο Εθνικός κίνδυνος θα ήταν προ των πυλών. Η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη θα έμπαινε υπό αμφισβήτηση. Οι γείτονες μας θα είχαν έτσι την ευκαιρία να θέσουν σε εφαρμογή τα σχέδια που χρόνια τώρα δεν τολμούν καν να παρουσιάσουν επειδή η Ελλάδα ανήκει πολιτικά και οικονομικά στο σκληρό πυρήνα της Ε.Ε.

Υπερήφανη χώρα δεν είναι η χώρα που αυτοκτονεί, επειδή παρασύρεται από το λαϊκισμό. Υπερήφανη χώρα είναι αυτή που ξέρει να διαμορφώνει στρατηγική, να την εφαρμόζει και να κερδίζει τη μάχη της ιστορίας και όχι τη μάχη των πολιτικών εντυπώσεων.

Το ευρωπαϊκό κεκτημένο αποτελεί την μεγαλύτερη κατάκτηση στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας. Με θυσίες και κόπο οι Έλληνες επέλεξαν να στρέψουν τα βλέμματα τους στη Δύση και να εναποθέσουν εκεί το μέλλον της χώρας , επιλέγοντας να ξεπεράσουν τη σκληρή και αβέβαιη πραγματικότητα της «καθ'ημάς ανατολής».

ΕΡΩΤΗΣΗ 3

Δεδομένης της πίεσης που υπήρξε από τους πολίτες για το νέο μνημόνιο, σκεφτήκατε ποτέ να το καταψηφίσετε;

Βεβαίως βασανίστηκα και προβληματίστηκα πριν ψηφίσω. Ασφαλώς πέρασε από το μυαλό μου και το ενδεχόμενο μιας αρνητική ψήφου. Την τελική μου απόφαση την πήρα το Σάββατο μετά τη συνεδρίαση της Κ.Ο. του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Είναι πρόδηλο άλλωστε ότι τα τελευταία δύο χρόνια ο ελληνικός λαός βιώνει μια παρατεταμένη περίοδο αβεβαιότητας η οποία συνοδεύεται με τη λήψη σκληρών, οριζόντιων και πολλές φορές άδικων μέτρων. Μέσα σε αυτό το οικονομικό περιβάλλον η αγανάκτηση και η οργή του κόσμου είναι κατανοητή και δικαιολογημένη.

Η κοινωνία ωστόσο αγνοώντας πολλές φορές τις συνέπειες μιας χρεοκοπίας παρασύρεται από τις σειρήνες για την επαναφορά της δραχμής. Διαβάλλεται από ανεύθυνους και απαράδεκτους λαϊκισμούς ότι τάχα η χρεοκοπία της Ελλάδας θα είναι πιο ανώδυνη από τον δύσκολο δρόμο που έχουμε ακολουθήσει μέχρι σήμερα, «...και έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης».

Το εύκολο, με τη δεδομένη κοινωνική αγανάκτηση, ήταν να ψηφίσουμε όχι. Πίσω από τα δικά μας ναι βρίσκονται τα δήθεν ηρωικά αλλά πάντως ανέξοδα όχι. Επέλεξα, λοιπόν, αυτό που δίνει ελπίδα συνέχειας στην προσπάθεια της χώρας. Ψήφισα ΝΑΙ για να μην στερήσω βίαια και αυτόματα την ελπίδα από τον Ελληνικό λαό.

ΕΡΩΤΗΣΗ 4

Ο Γιώργος Παπανδρέου στην ομιλία του επί του νέου μνημονίου μίλησε για διαχρονικές ευθύνες για την κατάσταση της χώρας και κάλεσε τους βουλευτές με την «ατσάλινη βούλησή τους» να δώσουν την ευκαιρία στη χώρα για μια ομαλή μετάβαση σε μια άλλη Ελλάδα και κατέληξε πως η παρούσα Βουλή δεν είναι μια Βουλή της ντροπής αλλά της Βουλής της ανατροπής. Εσείς πως βλέπετε να επέρχεται αυτή η ανατροπή;

Το ζητούμενο κατ αρχάς σήμερα είναι να μπορέσει η πολιτική τάξη να υλοποιήσει όσο πιο γρήγορα γίνεται το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής και να μας βγάλει από το αδιέξοδο. Χρειάζεται όμως επιτακτικά να ληφθούν παράλληλα μέτρα που θα λειτουργήσουν ως αντίβαρο και αντιστάθμισμα στο σκληρό πρόγραμμα που θα ακολουθηθεί. Ήδη συγκροτήθηκε ομάδα βουλευτών στην οποία συμμετέχω κι εγώ με στόχο την προετοιμασία των σχετικών νομοσχεδίων.

Η συγκυρία της χώρας υπερβαίνει τις ιδεολογικές αντιφάσεις. Αυτές οι αντιφάσεις είναι προσωρινές, γιατί αν η Ελλάδα διασωθεί και αλλάξει θα έχουμε δικαιωθεί. Αυτή την ιστορική δικαίωση δεν θα την δούμε εμείς, αλλά θα την δουν τα παιδιά μας και η Ελλάδα.

Σε δεύτερη φάση όμως θα χρειαστούν βαθιές τομές στο πολιτικό σύστημα μέσα από την σαφή διάκριση των εξουσιών , την λογοδοσία και την αξιολόγηση του πολιτικού προσωπικού, την αναβάθμιση ων κομμάτων , την αυτονομία της πολιτικής έναντι κάθε είδους συμφερόντων, την κατάργηση πολιτικών προνομίων όπως για παράδειγμα η βουλευτική σύνταξη, η άρση της βουλευτικής ασυλίας κοκ. Χρειάζεται μια συνταγματική μεταρρύθμιση η οποία θα εναρμονίσει την χώρα μας με τις σύγχρονες Δημοκρατίες.

ΕΡΩΤΗΣΗ 5

Ο Σύλλογος Εργαζομένων στους ΟΤΑ Ν. Ηρακλείου, το αδέσμευτο Σωματείο Τεχνικών Υπαλλήλων του δήμου και ο Σύλλογος καθαριότητας και Εργατοτεχνιτών του δήμου, με επιστολή τους πρόσφατα προειδοποιούσαν ότι όποιοι βουλευτές του νομού υπερψηφίσουν το – τότε- πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών, θα είναι ανεπιθύμητοι, πως σχολιάζετε αυτή τη στάση των συμπολιτών σας;

Η κήρυξη πολιτικών ως Persona Non Grata είναι ασφαλώς ένα μέσον πίεσης προς το πολιτικό σύστημα το οποίο σε ορισμένες ιστορικές περιπτώσεις υπήρξε εξαιρετικά αναποτελεσματικό. Κατανοώ επομένως έως έναν βαθμό την πράξη των Συλλόγων και Σωματείων που αναφέρατε. Εντούτοις η ψήφο μου μεταξύ άλλων διασφαλίζει την συνέχεια της ύπαρξης των συλλόγων και σωματείων αυτών. Είμαι βέβαιος ότι ο ιστορικός χρόνος θα καταδείξει κάποτε ποιες πράξεις ήταν υπεύθυνες και ποιες ανεύθυνες στην παρούσα συγκυρία. Για τους βουλευτές το όχι ήταν η εύκολη επιλογή, όλοι όσοι υπερψηφίσαμε θέσαμε την τύχη της Ελλάδας πάνω από την πολιτική μας πορεία και τις καρέκλες μας.

Στο σημείο αυτό θα επιμείνω και θα αναφερθώ σε 2 κρίσιμες στιγμές της ιστορίας μας, όταν ο ελληνικός λαός με απολύτως δημοκρατικές διαδικασίες οδήγηθηκε σε εθνικές τραγωδίες. Σε καμία περίπτωση δεν αναφέρομαι στα παραδείγματα αυτά για να μετακυλήσω το βάρος της ευθύνης αλλά για να τονίσω ότι σε κρίσιμες στιγμές προέχει η υπευθυνότητα και όχι ο λαϊκισμός και η δημαγωγία.

Το 1897 ο τότε Πρωθυπουργός δεχόταν τους μύδρους της παράφορης δημαγωγικής ρητορείας του αρχηγού της τότε αντιπολίτευσης Δημητρίου Ράλλη ότι ειδικά ο Πρωθυπουργός είναι ανίκανος να χειριστεί εθνικά ζητήματα. Αποτέλεσμα αυτής της δημαγωγίας ήταν ο ελληνοτουρκικός πόλεμος, ο οποίος κατέληξε σε ταπεινωτική ήττα της Ελλάδας και την επιβολή διεθνούς οικονομικού ελέγχου. Λίγα χρόνια μετά ο Βενιζέλος στις εκλογές του 1920, που διεξήχθησαν στη διάρκεια πολεμικών συγκρούσεων δεν εκλέχτηκε ούτε Βουλευτής ενώ είχε ανακηρυχθεί «άξιον της Ελλάδος, ευεργέτη και σωτήρα της πατρίδος». Αμέσως μετά τις εκλογές φάνηκαν τα πρώτα σύννεφα στο Μικρασιατικό μέτωπο. Οι εκλογές αυτές ορθά χαρακτηρίστηκαν ως το μεγαλύτερο πολιτικό σφάλμα της νεότερης Ελλάδας.

ΕΡΩΤΗΣΗ 6

Ενόψει των διαδικασιών στο ΠΑΣΟΚ για την αλλαγή ηγεσίας, πως βλέπετε το κίνημα την επόμενη μέρα; Εκτιμάτε ότι η αλλαγή ηγεσίας θα αλλάξει και τη στάση που έχει ο κόσμος τη δεδομένη στιγμή έναντί του;

Η αλλαγή ηγεσίας είναι απολύτως αναγκαία διότι δεν μπορεί να πορεύεται ένας ιστορικός πολιτικός φορέας σε ταραγμένες θάλασσες χωρίς καπετάνιο. Χρειάζεται μια νέα ηγεσία η οποία θα εξηγήσει νηφάλια και με όλη την ειλικρίνεια στον κόσμο όλα όσα αντιμετώπισε το ΠΑΣΟΚ ως αυτοδύναμη κυβέρνηση και ως μέλος της συγκυβέρνησης. Χρειάζεται μια ηγεσία η οποία θα καταγράψει ψύχραιμα που πετύχαμε και που αποτύχαμε. Η διαδικασία αυτή κριτικού απολογισμού θα πρέπει να συνοδευτεί με ένα εγχείρημα στρατηγικού και πολιτικού αναπροσανατολισμού της παράταξης στην βάση των νέων δεδομένων για την χώρα. Είναι σαφές ότι στην πορεία αυτή το ΠΑΣΟΚ πρέπει να αναζητήσει μια νέα σοσιαλδημοκρατική ταυτότητα με βάση τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Παράλληλα βεβαίως και παρά την συγκυρία του μνημονίου, το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να εγκαταλείψει ποτέ την κοινωνική βάση αναφοράς του, το υγιές κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.

Ο κόσμος θα αλλάξει την στάση του απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, εάν η ηγεσία κατορθώσει να πείσει αφενός ως προς τις αναγκαιότητες που επέβαλε η συγκυρία και αφετέρου για την μεταβατική φύση της δημοσιονομικής προσαρμογής .

ΕΡΩΤΗΣΗ 7

Θεωρείτε ότι η δημοσκοπική «κατακρήμνιση» του ΠΑΣΟΚ είναι και θέμα προσώπων;

Πάντοτε η πολιτική συνδέεται με πρόσωπα και με την δράση τους.

Σίγουρα κάποια πρόσωπα προκάλεσαν περισσότερα από άλλα και ασφαλώς κάποια πρόσωπα διέπραξαν τραγικά λάθη. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όλα τα πρόσωπα με ευθύνες, κλήθηκαν να δράσουν σε ένα εξαιρετικά στενό πλαίσιο το οποίο άφηνε ελάχιστα περιθώρια ελιγμών.

Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ήταν φαλκιδευμένη σε ένα συνεχές δίλημμα του φυλακισμένου. Το γεγονός ότι η χώρα στέκεται ακόμα όρθια αποδεικνύει ότι επέλεξε το μη χείρον βέλτιστον.