Συνεντεύξεις
Συνέντευξη για το περιοδικό Βουλή - Ευρωβουλή 22-2-2012
22 Φεβρουάριος 2012
ΕΡΩΤΗΣΗ 1
Η επόμενη μέρα του νέου μνημονίου βρίσκει τη Βουλή με νέα σύνθεση, όπου δεν υπάρχει κόμμα που να έχει τη δεδηλωμένη των 151 ψήφων ενώ οι ανεξάρτητοι αριθμούν περισσότερους βουλευτές από αυτούς της ΝΔ. Πώς σχολιάζετε αυτή την νέα κοινοβουλευτική κατανομή των εδρών;
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ PRESS
14 Ιανουάριος 2012
06-01-2012
1. Τι πιστεύετε ότι έχει φταίξει και έχουμε οδηγηθεί στην οικονομική κρίση;
Συνέντευξη για το περιοδικό Βουλή - Ευρωβουλή
20 Οκτώβριος 2011
Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα συνδικάτα, έχουν κηρύξει τον «πόλεμο» στην Κυβέρνηση. Σας ανησυχεί η εξέλιξη αυτή;
Είναι μια πραγματικότητα. Ακούγεται όμως εγωιστικό να υπάρχουν σήμερα, υπό τις δεδομένες δημοσιονομικές συνθήκες και δυσκολίες, συντεχνίες και ομάδες εγκλωβισμένες στις διεκδικήσεις του παρελθόντος.
Συνέντευξη για την εφημερίδα "ΜΕΤΡΟ"
23 Ιούνιος 2011
Ο Φραγκίσκος Παρασύρης μιλάει στον Γιώργο Κατσίγιαννη
«Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν είναι αρχηγός υπό προθεσμία», τονίζει με συνέντευξή του στη «metro» ο βουλευτής Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ, Φραγκίσκος Παρασύρης, δίνοντας εκ νέου απάντηση σε όσους από το εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ αποπειράθηκαν να μετατρέψουν την τελευταία συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας σε ευκαιρία αμφισβήτησης του πρωθυπουργού, με σκοπό την αντικατάστασή του.
27/01/09 - Αντίλαλος της Μεσαράς
04 Φεβρουάριος 2009
Λέει το Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ
Ο Φραγκίσκος Παρασύρης, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ, είναι ένας δυναμικά ανερχόμενος πολιτικός που μάλιστα πρόσφατα απέκτησε και δεσμούς με τη Μεσαρά. Δυναμικός, με άποψη, μιλά σήμερα στον «Α» για τους λόγους που τον οδήγησαν στην πολιτική, γιατί το ΠΑΣΟΚ ζητάει εκλογές μιλώντας για μια κυβέρνηση παρωδία. Από την άλλη το επίκαιρο θέμα των αγροτικών κινητοποιήσεων τον προβληματίζει, θεωρώντας πως δεν είναι δυνατόν να κατεβαίνουμε στους δρόμους με αιτήματα του τύπου «να τη βγάλουμε και φέτος», με περιστασιακά και ευκαιριακά δηλαδή αιτήματα.
Συνέντευξη στην Ευγενία Αναστασάκη
* Είστε ένας νέος, που διεκδικεί δυναμικά χώρο στην πολιτική σκηνή του ΠΑΣΟΚ και όλο και περισσότερο σας παρακολουθούμε να εκφράζετε δυναμικά την άποψή σας αλλά και να κάνετε παρεμβάσεις. Τι είναι αυτό που σας ώθησε τόσο γρήγορα να ακουλουθήσετε αυτή την κατεύθυνση;
Προσπαθώ απλά να ανταποκριθώ στις προσδοκίες του κόσμου που περιμένει από έναν νέο άνθρωπο να τον δει αγωνίζεται για το κοινό καλό. Ενδεχομένως να μην περίμεναν αυτήν την ένταση κι αυτόν τον ρυθμό. Εκπληρώνω όμως αυτό που έχω αναλάβει ως στέλεχος του ΠΑΣΟΚ με την ιδιότητα του μέλους του Εθνικού Συμβουλίου και μέσα από μια συγκροτημένη λειτουργία, να έχω μια παρεμβατική παρουσία στα προβλήματα και στην ενημέρωση των συμπολιτών μας.
Δεν είμαι απ’ αυτούς που διεκδικούν τους τίτλους μόνο για τους χρησιμοποιήσουν ως εφαλτήριο. Οφείλουμε να δίνουμε στους τίτλους νόημα, να αποδεικνύουμε την επάρκειά, τις ικανότητες αλλά και την διαφοροποίησή μας. Και επιτέλους πάνω από όλα να δίνουμε περιεχόμενο σ’ αυτήν την έννοια της ανανέωσης που τόσο προσδοκά ο πολιτικός μας χώρος, μέσα από συγκροτημένες όμως πρωτοβουλίες, με δράση, με πολιτική παρουσία. Η διαφοροποίηση κι ο εμπλουτισμός των προτάσεων είναι ο πυρήνας της ανανέωσης.
Δεν θέλω να είμαι άχρωμος και άοσμος, δεν θέλω να ’μαι κενός ούτε καν στρογγυλεμένος. Έχω άποψη για τα πράγματα και δεν διστάζω να την πω, ορισμένες φορές με περίσσιο πάθος που με οδηγεί σε συγκρούσεις. Όμως για αυτό και είμαι στην δρώσα πολιτική.
Άλλωστε το παράδειγμα το δίνει ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου, ο μη συμβιβασμός είναι η πεμπτουσία της πολιτικής.
Ο μη συμβιβασμός και η σύγκρουση όμως απαιτεί αξιοπιστία, γνώση, επάρκεια και κυρίως αρχές και αξίες απαράβατες που θα υπηρετούν μια πολιτική ηθική μεγέθους.
Εξάλλου γιατί να μπω στην πολιτική αν δεν αγωνιστώ, αν δεν συγκρουστώ για αυτά που πιστεύω. Η διάθεσή μου για αγώνα και ο προβληματισμός μου για την κοινωνία του σήμερα με εντάσσουν σε μια διαδικασία προσφοράς, διαφορετικά έχω πολύ καλή
δουλειά να κάνω και ανοιχτό πεδίο για προσωπική δημιουργία.
* Πολλά σενάρια «παίζονται» το τελευταίο διάστημα όσον αφορά επερχόμενες εκλογές και πολλοί είναι αυτοί που αναφέρουν πως το ΠΑΣΟΚ ζητάει εκλογές λόγω της πτώσεις της κυβέρνησης στις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Ποια είναι η εκτίμησή σας;
Πράγματι υπάρχει κινητικότητα στο πολιτικό σύστημα. Είναι ενδεικτικά τα μέτρα της κυβέρνησης οτι διάγουμε προεκλογική περίοδο.
Ωστόσο η θέση του ΠΑΣΟΚ για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες και ανάγκη αλλαγής κυβέρνησης δεν είναι αποτέλεσμα του ευμενούς κλίματος για το ΠΑΣΟΚ όπως προκύπτει από τις δημοσκοπήσεις.
Οφείλουμε να λύσουμε αυτή την παρεξήγηση με την κοινωνία. Δεν ζητάμε εκλογές επειδή μυριστήκαμε εξουσία. Άλλωστε κανείς σοβαρός πολίτης, είτε είναι επιχειρηματίας είτε είναι εργαζόμενος είτε αγρότης, δεν επιδιώκει να γίνονται εκλογές κάθε χρόνο.
Το ίδιο και το ΠΑΣΟΚ, πιστό στην μετεξέλιξη του Ελληνικού κράτους σε ένα σύγχρονο μοντέλο λειτουργίας αντίστοιχο των δυτικών, προσπάθησε μέχρι σήμερα να αποφύγει την προσφυγή στο ύστατο δίλλημα των εκλογών.
Έχουν ήδη παρέλθει τέσσερις μήνες από την όξυνση της οικονομικής κρίσης διεθνώς και πέρα από ανακοινώσεις και εκθέσεις ιδεών καμιά κυβερνητική πρωτοβουλία δεν έχει υλοποιηθεί προκειμένου να ανακουφιστούν οι πολίτες. Το αντίθετο, ολοένα και περισσότερο τα προβλήματα οξύνονται, οι αντιθέσεις διευρύνονται και την ίδια στιγμή δεν υπάρχει μια ηγεσία ικανή να προασπίσει τα συμφέροντα του κόσμου.
Η κοινωνική διάλυση, η διατάραξη της κοινωνικής ευταξίας είναι ολοφάνερη κι απ’ την άλλη δεν φαίνεται να υπάρχει ένα συγκροτημένο σχέδιο απ την κυβέρνηση για να σταματήσει ο κατήφορος.
* Δηλαδή οι εκλογές θεωρείται ως η μόνη λύση για την έξοδο της χώρας από την κρίση;
Μπροστά σ αυτήν την εικόνα το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να μην αντιδρά, οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες του ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη του τόπου. Ζητά εκλογές γιατί η κοινωνία αναζητά σημεία αναφοράς, χρειάζεται ηγεσία χρειάζεται σχέδιο και στρατηγική, δεν πάει άλλο, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε μ’ αυτήν την παρωδία που λέγεται σημερινή κυβέρνηση.
Παρακολουθείστε την κατάστασή του δημόσιου τομέα. Δεν λειτουργεί τίποτα, ο προϋπολογισμός αναθεωρήθηκε 15 μέρες μετά την ψήφισή του. Δείτε τι συμβαίνει με την παιδεία, ακόμη πέντε χαμένα χρόνια, δείτε την εξαθλίωση των Υπηρεσιών υγείας, των νοσοκομείων, δείτε την ασυνάρτητη όσο και ανύπαρκτη αγροτική πολιτική.
Πουθενά δεν υπάρχει το υποτυπώδες όραμα και ο στοιχειώδης προγραμματισμός. Απολύτως πουθενά. Η διαβούλευση της κυβέρνησης και των υπουργών της με τους φορείς και το λαό γίνεται στο ποδάρι εξαντλείται στην υποσχεσιολογία και στην κομματική εξυπηρέτηση και δεν γίνεται συγκροτημένα βάσει ενός σχεδίου. Ατράνταχτο παράδειγμα οι τελευταίες εξαγγελίες για τους αγρότες όπου τα μισά λεφτά πάνε στο Θεσσαλικό κάμπο (δημητριακά) 250 εκ, εξαιτίας του Σουφλιά, την ίδια στιγμή που στην Κρήτη ολόκληρη αντιστοιχεί κομμάτι από τα 50 εκ. για τους ελαιοπαραγωγούς και ελάχιστα για τα θερμοκήπια. Αν αυτό δεν είναι εξυπηρέτηση κομματικής πελατείας τότε τι είναι.
Ο Καραμανλής εξάντλησε όλες του τις εφεδρείες, βρίσκεται μέσα στον λάκκο που ο ίδιος έφτιαξε. Αρκέστηκε σε μια πολιτική τακτικισμού και έδειξε μια αδικαιολόγητη προσήλωση στην επικοινωνία πρωτοφανή για πρωθυπουργό της χώρας. Τα προβλήματα σήμερα τον ξεπερνούν ενώ η απώλεια της θεωρούμενης και κατασκευασμένης ηθικής υπεροχής της γαλάζιας παράταξης τον οδηγούν σε αξεπέραστα αδιέξοδα. Αδιέξοδα όμως για τον ίδιο κι όχι για την κοινωνία, όχι για τον Ελληνικό λαό. Οφείλει να το αντιληφθεί και να οδηγήσει γρήγορα τον τόπο σε εκλογές αφού κατανοεί ότι δεν πάει άλλο,
Δυστυχώς αδυνατεί να υπηρετήσει το κυρίαρχο δόγμα στην πολιτική. Πρέπει μέσα στην πολιτική να γινόμαστε χρήσιμοι κι όχι απαραίτητοι.
* Οι αγρότες αποφάσισαν να βγουν ξανά στο δρόμο ξεπερνώντας τις διαφορές που προέκυψαν την προηγούμενη εβδομάδα. Είστε αισιόδοξος για την έκβαση των αγώνων τους;
Τούτη την ώρα δυστυχώς παρατηρούμε το οξύμωρο. Αντί να είναι στριμωγμένη η κυβέρνηση για τα μέτρα που εξήγγειλε για τους αγρότες, αντί να απολογηθεί για πού με ευθύνη της είναι κομμένη η Ελλάδα στα δυο, εμείς προσπαθούμε ακόμη να δώσουμε απαντήσεις για τους χειρισμούς του συλλαλητηρίου.
Δεν αμφισβητώ ότι έγιναν και λάθη και μάλιστα σοβαρά, όμως δεν είναι της παρούσης η απόδοση ευθυνών. Στόχος είναι να ικανοποιηθούν κατά το μέγιστο τα αιτήματα των αγροτών.
Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για την επιτυχή έκβαση του αγώνα των αγροτών. Είναι ακόμα αδιευκρίνιστο από τον Υπουργό τι θα πάρει ο κάθε αγρότης, τα μέτρα μοιάζουν με έκθεση ιδεών ενώ εικάζεται ότι το Υπουργείο δεν έδωσε τίποτα παραπάνω από αυτά που ήδη χρωστούσε από παλιότερες αποζημιώσεις.
Ακόμη και το ελάχιστο δηλαδή η ένταξη των αγροτικών επιχειρήσεων στο ΤΕΜΠΕ, ούτε αυτό ικανοποιήθηκε με αποτέλεσμα να σπάμε έναν ακόμη κρίκο της αγροτικής οικονομίας. Είναι κι αυτό ένα δείγμα του τρόπου με τον οποίο χειρίζεται τα πράγματα η κυβέρνηση.
* Κατά τη διάρκεια των μαχητικών αγώνων των αγροτών, πήρατε συγκεκριμένη θέση όσον αφορά στην κοντόφθλαλμη διεκδίκηση των αιτημάτων με αποτέλεσμα να έχετε και κάποιες συγκρούσεις. Πού πιστεύετε πως υστερούν τα αιτήματα των αγροτών;
Η επισήμανση που έκανα είναι ότι απ’ την στιγμή που τα αγροτικά προβλήματα βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας κουβέντας, θα ’ταν περισσότερο ωφέλιμο να μπουν τα χρονίζοντα ζητήματα της αγροτιάς στο τραπέζι. Όμως αυτό απαιτεί ισχυρή βούληση και αυτοκριτική για αυτό ενδεχομένως να έγινα και στόχος.
Δεν είναι δυνατόν να κατεβαίνουμε στους δρόμους με αιτήματα του τύπου «να τη βγάλουμε και φέτος», με περιστασιακά και ευκαιριακά δηλαδή αιτήματα. Η διαφοροποίησή μου σ’ αυτό ήταν έντονη για αυτό και παρερμηνεύτηκε η κίνησή μου.
Τα στελέχη του αγροτικού χώρου οφείλουν να κατανοούν το διεθνές περιβάλλον των αγορών, να εκσυγχρονίσουν τον λόγο τους και να δημιουργούν ένα διεκδικητικό πλαίσιο ικανό να ανταποκριθεί στις ανάγκες των σύγχρονων δεδομένων.
Το μεγάλο ζήτημα σήμερα είναι πώς θα πωλούμε και θα εμπορευόμαστε τα κρητικά προϊόντα στις διεθνείς αγορές, πώς θα τοποθετούνται στα ράφια όλης της Ευρώπης, πώς θ αναβαθμίσουμε την ποιότητα και πώς θα πιάσουν τιμή τα προϊόντα κι όχι πώς θα πάρουμε μια ελάχιστη επιδότηση επαιτείας.
Σ αυτό παρεμβαίνουν οι συνεταιριστικές οργανώσεις, στην διακίνηση και εμπορία δηλαδή των προϊόντων.
* Θεωρείτε δηλαδή πως οι συνεταιριστικές οργανώσεις απέτυχαν στο ρόλο τους;
Είναι κοινή πεποίθηση ότι το συνεταιριστικό κίνημα χρήζει αναμόρφωσης και εκσυγχρονισμού. Το μοντέλο με το οποίο λειτουργεί σήμερα είναι προβληματικό, με πολλές αδυναμίες, με συνεταιρισμούς σφραγίδα, με γραφειοκρατία που δεν προλαβαίνει τις ταχύτητες των σημερινών αγορών με εξυπηρέτηση ημετέρων κτλ. Οι οργανώσεις θα έπρεπε να είναι το σπίτι του αγρότη κι όχι η θηλιά στο λαιμό του.
Οι συνδικαλιστές επομένως έχουν χρέος να μιλήσουν ξεκάθαρα γι αυτά και χωρίς φόβο να φτάσουν το μαχαίρι στο κόκαλο. Ο αγρότης σήμερα είναι παραδομένος στα καρτέλ που λυμαίνονται την αγορά. Απ τη μια βλέπει το φτηνό προϊόν του να πουλιέται πανάκριβα στα ράφια των σούπερ μάρκετ κι από την άλλη δεν προστατεύεται από κανένα για τις αυξημένες τιμές στα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα που επιβάλλουν τα μονοπώλια στην αγορά.
Οι ενώσεις θεωρητικά θα επιτελούσαν αυτό τον ρόλο της προστασίας του αγρότη από τα μονοπώλια, όμως έμειναν πίσω κι είναι τώρα αναγκασμένες να υποκύπτουν. Αυτή είναι η πραγματικότητα που δυστυχώς ενοχλεί όταν λέγεται.
* Φαντάζομαι πως έχετε συγκεκριμένα παραδείγματα και ειδικά για το ελαιόλαδο που έχει πάρει τη χειρότερη κατηφόρα στις τιμές;
Για παράδειγμα σήμερα εξακολουθεί το περισσότερο λάδι να πουλιέται χύμα στους Ιταλούς και στους Ισπανούς, σαν να είμαστε τριτοκοσμική χώρα. Μας παίρνουν το λάδι, το τυποποιούν και μας το ξαναπουλάνε ακριβότερο. Την ώρα που όχι μόνο δεν έπρεπε να φεύγει σταγόνα χωρίς τυποποίηση αλλά να έχουμε προχωρήσει σε εκτενείς πιστοποιήσεις που θα διευκόλυναν την εμπορία του λαδιού. Αυτό θα ήταν προστιθέμενη αξία για το προϊόν που θα μετακυλούσε στον παραγωγό και σ’ αυτό δεν έχουν ευθύνη μόνο οι κυβερνήσεις. Νομίζω είναι κατανοητό.
Ακόμη κάτι. Ενώ ο παραγωγός πουλάει το κιλό το λάδι στα δύο ευρώ ο καταναλωτής το βρίσκει στο ράφι στην Αθήνα και στο Ηράκλειο στα πέντε, έξι ακόμη και εννιά το λίτρο. Η αδικαιολόγητη ολιγωρία των ελεγκτικών μηχανισμών να ελέγξουν αυτήν τη διαφορά στις τιμές παραγωγού-καταναλωτή, μοιραία οδηγούν την αγορά να στραφεί σε άλλες λύσεις όπως τα σπορέλαια.
Οδηγούμε λοιπόν μια γενιά καταναλωτών στον εθισμό σε μιας χαμηλής ποιότητας λάδι με απρόσμενες για τα επόμενα χρόνια επιπτώσεις στο δικό μας ελαιόλαδο. Προτάσεις για να επιβληθεί δια νόμου η προμήθεια και μόνο ελληνικού λαδιού σε νοσοκομεία, κυλικεία, πανεπιστημιακές εστίες κλπ. μέσω συνεταιρισμών, δεν άκουσα να πέφτουν στο τραπέζι.
Τώρα προσθέστε και την μονοκρατορία των Ισπανών στο ελαιόλαδο. Η ΕΛΑΙΣ μια ιδιωτική εταιρεία με το μεγαλύτερο δίκτυο εμπορίας και πώλησης λαδιού πουλιέται τον Μάρτιο, η κυβέρνηση αδιαφορεί και αρνείται να εντάξει σε ένα ευνοϊκό πρόγραμμα υγιείς οργανώσεις προκειμένου να περάσει σε Ελληνικά χέρια. Αποτέλεσμα ακόμη κι αυτή η εταιρεία να περάσει στα χέρια των Ισπανών με δυσμενείς όρους για το μέλλον του ελληνικού ελαιόλαδου, κι αυτό είναι κάτι που αποκρύπτεται από όλους.
Please wait...